BIBLIOTERAPIA


Biblioterapia to metoda wykorzystująca utwór literacki do pomagania osobom stojącym w obliczu poważnych problemów. Od zwykłego czytelnictwa różni się bardziej systematycznym i zorganizowanym planem spotkań z lekturą. Biblioterapia kliniczna jest częścią klasycznej psychoterapii i polega odbudowie równowagi psychicznej poprzez lekturę, natomiast biblioterapia rozwojowa (społeczna lub wychowawcza) od bardzo dawna stosowana była intuicyjnie przez bibliotekarzy i pedagogów jako pomoc w zakresie kształtowania postaw oraz akceptacji siebie i własnych przeżyć w trudnych sytuacjach. W pedagogice specjalnej istotnym aspektem biblioterapii jest stymulacja w zakresie rozwoju wiedzy, języka i myślenia, rozumienia pojęć moralnych oraz rozwoju uczuć.

Biblioterapia polega na odpowiednim doborze książki do celów terapeutycznych, umiejętnym poprowadzeniu wspólnego czytania oraz dyskusji uczestników i empatycznego prowadzącego nad problemami zawartymi w tekście. Zamiast analizować poszczególne wątki w biblioterapii książkę traktuje się jak nauczycielkę życia, z której można czerpać wiedzę o wyrażaniu samych siebie w sprawach głęboko poruszających. Daleki od dydaktyzmu kontakt z dziełem literackim na zajęciach biblioterapeutycznych umożliwia dzielenie się najgłębszymi przeżyciami i trudnymi emocjami z niewielką grupą rówieśników, którzy identyfikują się z przeżyciami bohaterów literackich i którzy poruszeni ich losem otrzymują pełniejszy wgląd w siebie samych. Niektóre kierunki biblioterapii nastawione są także na tworzenie „własnej” literatury, co rozładowuje napięcie, rozwija wyobraźnię i kreatywność oraz podnosi samoocenę oraz prestiż w otoczeniu.

Fakt, że osoby uczestniczące w programach biblioterapeutycznych, po ich zakończeniu dobrowolnie sięgają po książki, aktywizują się i rozwijają stanowi najlepszą rekomendację prezentowanej metody w świecie zdominowanym przez media i „pseudokontakty” utrzymywane za pośrednictwem komputera.

SOSW w Węgorzewie